Yazan: Kenan Yeşilyurt
Admin
· 2 dk okuma
Sosyal medyada gördüğümüz şehirler bazen gerçek hayatta olduğundan daha büyük beklentiler yaratabiliyor. Endülüs de benim için uzun süre böyle bir yerdi. Fotoğraflarda kusursuz görünen sokaklar, saraylar, meydanlar… Bu yüzden yolculuğa çıkarken aklımda oldukça yüksek bir beklenti vardı.
Beş gece altı günlük Endülüs rotamızın ilk durağı Sevilla oldu.
İlk izlenimim şu oldu: Sevilla, fotoğraflarda görüldüğü kadar kusursuz değil ama yürüdükçe içine çeken, detaylarıyla kendini hissettiren bir şehir.
Eşim ve kızımla birlikte şehir merkezine yaklaşık yirmi dakika uzaklıkta bir konaklamayı tercih ettik. İki gün boyunca ortalama on sekiz bin adım attık. Çünkü Sevilla’yı anlamanın en iyi yolu yürümek.
Dar sokaklara girip rastgele ilerledikçe şehrin gerçek yüzü ortaya çıkıyor. Rengârenk cepheler, küçük kafeler, sokak müzisyenleri ve acele etmeyen insanlar… Sevilla’yı özel yapan şey büyük anıtlarından çok gündelik hayatın ritmi.
Bu ritmin merkezinde ise şüphesiz Royal Alcázar var.
Endülüs döneminden kalan işlemeler, taş üzerindeki sabırlı işçilik ve detaylar sadece mimari bir eser değil; aynı zamanda bir medeniyetin estetik anlayışını da gösteriyor. Sarayın içinde dolaşırken insan bazen yapının büyüklüğünü değil, ince detaylarını izlemek için duruyor.
Hemen yanında bulunan Sevilla Katedrali ise klasik Avrupa katedrali hissinden biraz farklı. Daha sıcak, daha yaşayan bir atmosferi var.
Ama Sevilla’da beni en çok şaşırtan yer ne saray ne de katedral oldu.
Plaza de España.
Merkeze çok uzak olmamasına rağmen ilk bakışta beklenenden daha etkileyici bir görüntü sunuyor. Mimari, açıklık hissi ve meydanın ölçeği bir araya geldiğinde ortaya adeta açık hava dekoru çıkıyor.
Şehrin diğer durakları arasında Parque de María Luisa, San Sebastian Gardens ve tarihi merkez çevresi de mutlaka görülmeli.
Fakat Sevilla’da beni en çok şaşırtan detay bunların hiçbiri değildi.
Dondurma.
Bunu gezi rehberlerinde okumadım, kimse de özellikle tavsiye etmedi. Ama hayatımda yediğim en iyi dondurmalardan bazılarını burada tattığımı rahatlıkla söyleyebilirim.
Yemek tarafında ise şehir deniz ürünleriyle öne çıksa da biz farklı mutfakları da denemeyi tercih ettik. Özellikle Fas mutfağı deneyimi beklentimizin üzerinde kaldı.
Bir not da hava için: Sevilla’da hava tahminlerine çok güvenmeyin. Güneşli başlayan gün birkaç dakika içinde sert yağmura dönebiliyor. İnce bir yağmurluk veya şemsiye çantada bulunmalı.
Fiyatlar açısından bakıldığında şehir merkezinde üç kişilik ortalama bir yemek yaklaşık elli euro seviyesinde. Merkezden uzaklaştıkça bu rakam daha ulaşılabilir hale geliyor.
Ve şimdi rotamız değişiyor.
Yaklaşık kırk beş dakikalık tren yolculuğuyla Endülüs’ün eski başkenti Cordoba’ya geçiyoruz.
İçimde garip bir his var.
Çünkü sanırım bu yolculuğun en güçlü hikâyesi birazdan başlayacak…
Yazan: Kenan Yeşilyurt
Bu haberi komşularınla paylaş
Büyükçekmece sahilinde yeniden görülen mavi parıltılar merak uyandırdı. Deniz yüzeyinde özellikle hareketle belirginleşen bu görüntünün bilinen nedenlerinden biri, “biyolüminesans”…
